| ||
| حالا من موندم و يه آسمون بي ستاره و يه حسرت هميشگي... منو ببخش خيلي وقته نديدمت خيلي وقته چشام بي تابي مي كنن . نازنينم .... نمي دونم از من چي ديدي كه حتي توي خوابهام هم نمي بينمت . نمي دونم راز عشقمونو واسه كي تعريف كردي كه اينطور تو كارمون گره انداخت و ما رو از هم جدا كرد .. . يادته ... يادته شبا رو پشت بوم بي خيال با هم ستاره ها رو مي شمرديم . تو مي گفتي من به قدر همه ي اين ستاره ها خاطر خواه دارم . من نگاه كردم به آسمون و گفتم ببين يه ستاره ي پر نور اونوره اون كدوم يكي ازعاشقاته ؟ تو به من نگاه كردي و خنديدي .... نمي دونم شبا تو آسمون روياهات هنوز اون ستاره پر نور رو مي بيني .... يا ..... حالا من موندم و يه آسمون بي ستاره و يه حسرت هميشگي ...  | ||
+ نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر 1385ساعت 7:2 توسط سپیده
|